เรื่องเสียว ถนนสายเปลี่ยว ผมเป็นพนักงานออฟฟิศทั่วไป เงินเดือนก็แสนจะน้อย เลยทำให้ผมต้องหาห้องเช่าราคาที่ไม่แพงมาก ห้องเช่าผมเลยอยู่ในซอยลึก แถมมืดอีกต่างหาก เวลาเดินกลับห้องก็เลยต้องพกไฟฉายด้วยครับ

คืนหนึ่งขณะที่กำลังเดินกลับห้อง ผมก็เดินกลับตามปรกติ ชั่วขณะหนึ่งที่กำลังเดินอยู่นั้น ผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินตามหลังมา พอหันกลับไปดูก็เป็นเงาตะคุ่มๆเดินแว้บไปทางพุ่มไม้ข้างทาง ผมใจแป้วเลยรีบเดินเร็วขึ้น แต่เสียงฝีเท้านั้นก็เดินเร็วตามหลังผมมาจนผมถึงห้องเช่าผมหันกลับไปดู ทันใดนั้นเองก็เห็นหมาตัวหนึ่งเดินตามผมมา ผมถอนหายใจด้วยความเหนื่อย แล้วหัวเราะกับตัวเองว่าแค่หมาตัวหนึ่งทำไมต้องกลัวมันด้วย พอดีผมซื้อไก่ทอดมาจากหน้าปากซอย เลยโยนให้มันกิน หลังจากนั้นเจ้าแดงก็มักจะเดินตามผมเข้าบ้านเสมอ วันไหนไม่เห็นผมก็มักจะกลัวหรือหลอนตลอดเวลา วันหนึ่งขณะที่เดินกลับห้อง ผมเห็นไฟรถกู้ภัยกับรถตำรวจอยู่ป่าข้างทาง ผมเลยเดินเข้าไปดู ปรากฏว่าเป็นศพผู้ชายถูกแทงนอนตายอยู่ข้างทาง ผมมองดีๆก็จำได้ว่าเป็นคนที่อยู่ห้องใกล้ๆกับห้องผมนี่เอง ผมยืนคุยกับคนแถวนั้นอยู่พักนึงก็เดินกลับห้อง หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่กลับดึกเหมือนเช่นเคย หนึ่งคือกลัวผีครับ สองคือกลัวอันตราย เพราะตำรวจก็ยังหาคนร้ายไม่ได้ พอเลิกงานผมก็รีบกลับห้องทันที เวลาผ่านไปเรื่องนี้ก็ซาลง ผมก็ลืมๆเรื่องนั้นไปแล้ว ก็กลับมากลับบ้านดึกเช่นเคย ตอนนี้เจ้าแดงไม่มาเหมือนเคยแล้วเพราะเดือนก่อนผมกลับบ้านเร็วเลยไม่เจอเจ้าแดงแล้ว วันหนึ่งผมก็เดินกลับบ้านตามปรกติจนผมได้ยินเสียงฝีเท้าเดินตามมาผมดีใจหันกลับไปก็เห็นแค่เงาแว้บๆเข้าข้างทางเหมือนเช่นเคย ผมเลยเรียก แดง แดง มานี่เร็วๆ แต่ก็ไม่มีอะไรออกมาเลยคิดว่าอาจจะเป็นหมาตัวอื่น เลยไม่ได้คิดอะไร ผมเดินมาประมาณครึ่งทางแล้ว ทันใดนั้นเอง ก็มีเงาวูบมาจากข้างหลังแล้วเอามีดมาจ่อคอผมแล้วบอกว่ามีเงินมั้ยเอามาให้หมด วันนั้นเป็นกลางเดือนพอดีเงินในกระเป๋าผมก็ไม่ค่อยมีติดตัวเท่าไหร่เลยยื่นกระเป๋าตังให้มัน มันเปิดดูแล้วไม่พอใจ แล้วมาค้นตัวผม มันบอกถ้าไม่อยากโดนแทงตายเหมือนไอ้คนก่อนก็ตามมันเข้ามา แล้วมันก็พาผมเข้าป่าข้างทาง แล้วจับผมถอดเสื้อค้นหาของมีค่าซึ่งผมไม่มีอะไรติดตัวเท่าไหร่ คราวนี้มันก็จับผมถอดกางเกง มันบอกตัวมึงไม่มีของมีค่าอะไรเลย งั้นกูเอาตัวมึงนี่แหละ แล้วมันก็รูดซิปกางเกงมันออกแล้วบังคับให้ผมนั่งลงอมงูให้มัน แรกๆผมก็ไม่ยอม มันเงื้อมีดขึ้นจะแทงผม ผมเลยต้องยอมทำตามที่มันบอก ผมอ้าปากอมอย่างไม่ค่อถนัดนักเพราะผมก็ไม่เคย แล้วมันก็จับหัวผมแล้วเด้าเอวใส่ปากผม แล้วมันก็ร้องครางออกมา พักใหญ่จนมันพอใจ แล้วมันก็จับผมหันก้นให้มัน แล้วมันก็เด้าเอวใส่ประตูหลังผมมันรั้งเอวผมไว้ ผมเลยทำอะไรไม่ได้ ตอนแรกมันพยายามยัดเข้ามา แต่เข้าไม่ได้มันเลยเอาน้ำลายมาทาที่หัวแล้วยัดเข้ามาใหม่คราวนี้ท่อนเนื้อมันค่อยๆแทรกเข้ามาทางประตูหลังผม ผมทั้งเจ็บทั้งจุก แล้วมันก็กระแทกใส่ผมทีเดียวมิดโคนมันเลย ผมจุกจนร้องไม่ออกเลยครับ แล้วมันก็เด้าเอวใส่ผมอย่างไม่ยั้งเลย ไม่นานมันก็แตกใส่ประตูหลังผม มันร้องครางด้วยความสะใจ แล้วมันก็ถอนออกจนน้ำมันไหลลงมาเต็มขาผม มันบอกว่ามึงดีมากที่ยอมมัน ไม่เหมือนไอ้คนก่อน มันสู้กู กูโมโหมันเลยแทงไม่ยั้ง แล้วมันก็รีบวิ่งหนีไป ปล่อยให้ผมนั่งถ่างขาอยู่พักใหญ่เพราะเจ็บก้น แล้วผมก็แต่งตัวค่อยๆเดินกลับห้องด้วยความเจ็บ ผมกำลังลังเลอยู่ว่าจะไปแจ้งความดีมั้ย แต่ใจนึงผมก็อายที่โดนตุ๋ยมา สุดท้ายผมเลยคิดว่าไม่แจ้งความดีกว่า อายครับ รุ่งขึ้นผมไข้ขึ้นเลยโทรไปลางานกับหัวหน้า ผมเลยเก็บกดความเจ็บปวดครั้งนี้ไว้คนเดียว ไม่นานผมก็ย้ายออกจากห้องเช่าแห่งนั้นมาหาที่ใหม่ ที่เปลี่ยวน้อยกว่านี้นิดหน่อย ไม่นานเหตุการณ์เก่าๆมันก็ย้อนกลับมาเกิดขึ้นกับผมอีกครั้ง คราวนี้มันหัวเราะขึ้นอีกแล้วบอกว่า มึงอีกแล้ว เดินเข้าป่าไปเลยพร้อมเสียงหัวเราะร่าของมัน